Sz. P. Paweł Meyer
Główny Lekarz Weterynarii

Zarząd Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pracowników Inspekcji Weterynaryjnej (OZZPIW) zwraca się z uprzejmą prośbą o zajęcie stanowiska oraz doprecyzowanie zasad postępowania z informacjami dotyczącymi domniemanych nieprawidłowości w zakresie utrzymywania i traktowania zwierząt, przede wszystkim domowych, które wpływają do organów Inspekcji Weterynaryjnej na różnych szczeblach.

Do OZZPIW napływają liczne sygnały od pracowników powiatowych inspektoratów weterynarii, wskazujące na narastające trudności interpretacyjne związane z obsługą tzw. interwencji. Znaczna część zgłoszeń ma charakter anonimowy, nie zawiera szczegółowych opisów ani danych pozwalających na jednoznaczne ustalenie miejsca zdarzenia. Często są one przekazywane za pośrednictwem organizacji społecznych, bez wskazania podstawy prawnej działania w imieniu osób trzecich ani bez przedłożenia pełnomocnictw.

Dodatkowe wątpliwości budzi brak jednolitej praktyki w zakresie dalszego procedowania z takimi informacjami. Zgłoszenia te bywają gromadzone w Głównym Inspektoracie Weterynarii i następnie – w sposób niejednolity – przekazywane do powiatowych inspektoratów weterynarii, gdzie w części przypadków traktowane są jako wnioski w trybie art. 241 Kodeksu postępowania administracyjnego, a w innych jako informacje niemające charakteru formalnego.

W związku z powyższym OZZPIW zwraca się z prośbą o jednoznaczne określenie:

  1. jaki jest formalny status tego rodzaju zgłoszeń, w szczególności anonimowych?
  2. czy mogą one być traktowane jako wnioski w rozumieniu działu VIII rozdziału 3 Kodeksu postępowania administracyjnego?
  3. czy i pod jakimi warunkami mogą stanowić podstawę do podejmowania czynności przez powiatowych lekarzy weterynarii?
  4. jak należy traktować organizacje społeczne przekazujące zgłoszenia osób trzecich bez pełnomocnictw?

Zdaniem OZZPIW brak jednolitych wytycznych dla powiatowych i wojewódzkich lekarzy weterynarii w tym zakresie prowadzi do rozbieżności interpretacyjnych, nadmiernego obciążenia powiatowych inspektoratów weterynarii oraz narażenia pracowników Inspekcji Weterynaryjnej na nieuzasadnione zarzuty.

Mając na uwadze wagę poruszonego problemu oraz potrzebę wypracowania jednolitych zasad postępowania, Zarząd OZZPIW zwraca się również z uprzejmą prośbą o możliwość spotkania z Panem Głównym Lekarzem Weterynarii. Pragniemy podkreślić, że od momentu powołania Pana na to stanowisko nie mieliśmy dotychczas okazji do bezpośredniego spotkania, a dialog w tym zakresie, a także innych tematach związanych z dobrostanem zwierząt, pozwoliłby na pełniejsze przedstawienie problemów zgłaszanych przez pracowników Inspekcji Weterynaryjnej oraz omówienie możliwych rozwiązań.

Z poważaniem

Sara Meskel
Przewodnicząca OZZPIW